Het gemeten ‘zelf’
Het lichaam is een kruispunt van biologische materie en culturele betekenis dat zich aanpast aan de tijdsgeest. Hoe we over ons lichaam spreken, hoe we het ervaren, meten, wegen, beoordelen, vieren of straffen weerspiegelt diepgaande ideeën over identiteit, sociale normen, gezondheid, schoonheid en zelfdiscipline. In deze literatuurbespreking richt ik mij op twee teksten die dit spanningsveld vanuit verschillende perspectieven benaderen om de volgende vraag te beantwoorden: In welke mate heeft het meten en wegen van het lichaam invloed op het zelfbeeld?